Manchester City - Górnik Zabrze

Pierwsza połowa

była dosyć nudna. Tzn. gol Richardsa(edit: samobójczy) był niezły - najpierw dośrodkował Barry, potem Micah strzela głową, następnie zagranie Almunia - słupek - Almunia - gol naprawdę przyjemnie się oglądało. Ale to nic w porównaniu z emocjami, które zapewniła nam druga połowa.

Za co kocham City?

Właśnie za tę część meczu. Nie nadążałem z wpisami do mojego kapownika, ciekawych sytuacji było od groma, nie miałem czasu nawet się specjalnie cieszyć po golach The Citizens. Wszystkie zdarzenia pierwszej połowy bledną przy świetle tych z drugich 45 minut. Dawno nie przeżywałem takich emocji(choć do napięcia z EURO 2008 jeszcze było daleko), a co najlepsze - wszystko skończyło się happy-endem. Ale od początku.

Arsenal mocno zaznaczył swoje panowanie w drugiej połowie. 59. minuta i z głowy uderza Gallas po rzucie rożnym, do tego niecelna dobitka(?) Bendtnera. Chwilę potem groźny strzał z dystansu oddał Vermaelen(jedyny w zasadzie transfer Wengera w tym okienku), ale znowu świetną interwencją popisał się Given. 62. minuta - w tamtej chwili był to dla mnie kluczowy moment meczu. Słabe w drugiej połowie City wyprowadza kontrę, przy piłce Bellamy, po jego prawej Ireland, ale Walijczyk podaje źle i Stephen nie może dojść do piłki na czystą pozycję, niby ją przejmuje, ale z akcji już nici. Zmarnowana szansa, która się okrutnie mści - minutę później piłkę przed polem karnym otrzymuje van Persie, Lescott nie zdążył z wślizgiem i 1:1. Załamany już chcę pisać o krytycznym momencie, że tu City mogło pogrążyć Wengera i jego młodzików, ale...

Arsenal wjeżdża nam w pole karne

I głęboko się zastanawiam, co Mark Hughes myśli na temat pressingu w środkowej części boiska. Moim zdaniem - nie wie, że taka sfera istnieje, bo ofensywa Wengera robi sobie regularne wycieczki na siódmy metr, ale na szczęście bez powodzenia. 73. minuta - mało widoczny Ireland schodzi, a za niego - pierwszy raz w tym sezonie - wchodzi Bułgar Martin Petrov. Ledwie notuję to zdarzenia, a tu Micah Richards przedziera się prawym skrzydłem, mija lewego obrońcę Kanonierów, po ziemi podaje do znajdującego się w polu karnym Bellamy'ego, a ten przymierza pod poprzeczkę i jest już 2:1!! Richards poluje na MotM, a Bellamy strzela tak, jak napastnik powinien. Trzy minuty później Adebayor daje o sobie znać. W genialny sposób mija czterech rywali, przedostaje się na pole karne, ale jego podanie nie zostaje wykorzystane. Jest czego żałować? NIE! Kolejne trzy minuty później Shaun Wright-Phillips(irytujący w pierwszej połówce akcjami sam na sam, które ewidentnie mu nie wychodziły) precyzyjnie dośrodkowuje w pole karne, a niekryty Togijczyk głową umieszcza piłkę w siatce. 3:1!! Adebayor po golu prędko biegnie pod trybunę, którą zajmowali fani Arsenalu(tj. pod bramkę City), by im podziękować za wsparcie przez całe spotkanie(każde przyjęcie piłki przez niego było kwitowane buczeniem i gwiazdami). Wenger już pewnie w tym momencie zwątpił w sprawiedliwość futbolu...

Ale to nie był koniec meczu!

Już chwilę po trzecim golu Diaby był blisko zmiejszenia przewagi miejscowych, ale Adebayor wybił piłkę sprzed linii bramkowej. W tej chwili czułem, że czeka mnie niezłe obgryzanie paznokci i modlitwy, by sędzia już zakończył spotkanie. Powinienem za takie myśli dostać po głowie. Dlaczego nie wierzyłem w moich ulubieńców. Bo przecież kontra, Bellamy podaje do SWP, ten wychodzi na czystą pozycję, z gracją lobuje wychodzącego Almunię i jest już 4:1!! "Błogosławieni ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli"? Bo ja dalej nie wierzę, choć widzę! Ze snu wybija mnie Rosicky, gdyż strzela na 4:2. Po tym Arsenal postawił na ostatni zryw. Van Persie trafia w słupek, obok bramki, a na koniec uderzenie Bandtnera paruje Given. Nic jednak nie zmienia wyniku. City zwycięża 4:2 w pierwszym trudnym spotkaniu tego sezonu! Nalezy jednak zadać sobie pytanie:

Czy to City było dobre, czy Arsenal słaby?

Niestety, odpowiedź nie jest prosta. Podopieczni Marka H. na pewno byli skuteczniejsi(co najmniej kilka razy ofensywa Wengera trzymała piłkę w polu karnym, lecz mimo tego bramki nie padały), ale ze sprawdzianu z taktyki pan Mark dostaje jedynkę z wykrzyknikiem. Nie można takich drużyn jak Arsenal wpuszczać na pole karne bez biletu. Gdzie jest środkowa linia, której zadaniem jest przerywać każdy ataka w środkowej strefie? Panie kochany, zrób z tym coś! Derby już za 8 dni!! A po tym meczu muszę powiedzieć, że nie ma nic przyjemniejszego, niż utrzeć nosa fanom innego klubu i zniszczyć ich pewność siebie ;) United, gotujcie się!